در هشتم شوال سال 1344 هجري قمري پس از اشغال مکه ، وهابيان به سرکردگي عبدالعزيزبن سعود روي به مدينه آوردند و پس از محاصره و جنگ با مدافعان شهر ، سرانجام آن را اشغال نموده ، مأمورين عثماني را بيرون کردند و به تخريب قبور ائمه بقيع و ديگر قبور هم چنين قبر ابراهيم فرزند پيامبر اکرم – صلي الله عليه و آله و سلم – قبور زنان آن حضرت ، قبر ام البنين مادر حضرت اباالفضل العباس – عليه السلام – و قبر عبدالله پدر پيامبر و اسماعيل فرزند امام صادق – عليه السلام –  و بسياري قبور ديگرپرداختند . ضريح فولادي ائمه بقيع را که در اصفهان ساخته شده بود و روي قبور حضرات معصومين امام مجتبي ، امام سجاد ، امام باقر و امام صادق – عليهم السلام – قرار داشت را از جا در آورده ، بردند . اما اين اولين حمله آنان به مدينه نبود . آنان در سال 1221 هجري نيز يک بار ديگر به مدينه هجوم برده ، پس از يک سال و نيم محاصره توانسته بودند آن شهر را تصزف کنند و پس از تصرف اقدام به غارت اشياي گرانبهاي حرم پيامبر – صلي الله عليه و آله و سلم – و تخريب و غارت قبرستان بقيع نمودند .

طبق نقل تاريخي آن ها در اين حمله چهر صندوق مملو از جواهرات مرصع به الماس و ياقوت گرانبها و حدود يکصد قبضه شمشير با غلاف هاي مطلا به طلاي خالص و تزيين شده به الماس و ياقوت و ... به يغما بردند . و اين نيز نخستين حمله آنان به مقدسات اسلامي نبود . صلاح الدين مختار نويسنده و مورخ وهابي در کتاب "تاريخ امملکه العربيه السعوديه کما عرفت" بخشي از افتخارات وهابيت در حمله به کربلاي معلي را چينن شرح مي دهد : در سال 1216 اميرسعود در رأس نيروهاي بسياري از مردم نجد و حبوب و حجاز و تهامه و نواحي ديگر به قصد عراق حرکت نمود و در ماه ذي القعده به شهر کربلا رسيد و آن را محاصره کرد . سپاه مذکور باروي شهر را خراب کردند و به زور وارد شهر شدند . بيشترمردم را در کوچه و بازار و خانه ها به قتل رسانيدند و نزديک ظهر با اموال و غنائم فراوان از شهر خارج شدند ، سپس در محلي به نام ابيض گرد آمدند . خمس اموالرا خود سعود برداشت و بقيه را به هر پياده يک سهم و به هر سوار دو سهم قسمت کرد .(چون به نظر آنها جنگ با کفار بود)

اما اين فقط شيعيان و اماكن مقدسه آن‌ها نبودند كه وهابيان آثار مجد و شكوه خود را در آن به نمايش گذاشته‌اند، مكه مكرمه و طائف نيز از حملات آنان در امام نماند. "جميل صدقي زهاوي" در خصوص فتح طائف مي نويسد: "طفل شيرخواره را بر روي سينه مادرس سر بريدند، جمعي را كه مشغول فراگيري قرآن بودند كشتند، چون در خانه‌ها كسي باقي نماند، به دكان‌ها و مساجد رفتند و هر كس بود، حتي گروهي را كه در حال ركوع و سجود بودند، كشتند. كتاب‌ها را كه در ميان آن‌ها تعدادي مصحف شريف و نسخه‌هايي از صحيح بخاري و مسلم و ديگر كتب فقه و حديث بود، در كوچه و بازارافكندند و آنها را پيمال كردند."

سرزدن اين قبيل امور از پيروان محمد بن عبدالوهاب شگفت نيست! تابعان كسي كه همه مسلمانان را كافر و مشرك مي دانست و مكه و مدينه را قبل از آنكه به دست وهابيان بيافتد، دارالحرب و دارالكفر!مي دانست. در كتاب "الدررالسنيه" مي خوانيم:

"وي - محمد بن عبدالوهاب – از صلوات بر پيامبر صلي الله عليه و اله نهي مي‌كرد و از شنيدن آن ناراحت مي‌شد. صلوات فرستنده را اذيت مي‌كرد و به سخت‌ترين وجه مجازات مي نمود.

عقايد او آنچنان سخيف و بي‌مقدار بود كه خود اهل سنت وي را به زندان افكندند و در رد او كتب متعددي را به رشته تحرير درآوردند.

اين قطره‌اي كوچك از مرداب اعتقادات و عملكرد وهابيان در طول اين ساليان است. در طول اين دوران دانشمندان زيادي چه شيعه و چه سني به نقد عقايد وهابيت دست زده‌اند و به شبهات گوناگون آنان پاسخ داده‌اند. يكي از شبهات آنان مسأله‌ي بناء بر قبور است. آن‌ها ساختن بنا اعم از مسجد يا غير آن را بر قبر حرام  مي‌دانند. در اين نوشتار سعي مي كنيم پاسخي مناسب به شبهه‌ي مذكور بدهيم. نخست آنكه: اين شبهه‌ي آنان را صريح آيه‌ي 21 سوره كهف دفع مي‌نمايد، كه در خصوص ماجراي اصحاب كهف از قول مومناني كه مي‌خواستند ياد اصحاب كهف را گرامي دارند مي فرمايد: لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِم مَّسْجِدًا (بي ترديد بر روي قبور آنان مسجدي بنا مي كنيم) دوم آنكه: هنگام ظهور اسلام و در دوران فتوحان اسلامي بناهايي بر قبور انبياء گذشته وجود داشت. از جمله مي‌توان به قبر حضرت داوود و حضرت موسي در بيت المقدس اشاره نمود. جالب اينجاست كه خليفه دوم كه طبق نظر اين آقايان از صحابه است و معصوم، خود براي انعقاد پيمان صلح به بيت المقدس رفت و پس از تسلط بر آن شهر، اقدامي در راستاي از بين بردن اين قبور به عمل نياورد…

از جمله مواردی که وهابی‏ها به مسلمانان، علی‏الخصوص شیعیان ایراد می‏گیرند و نسبت به آن حساس هستند، آداب روضه منوره و حرم رسول خدا(صلی الله علیه و آله) از هنگام ورود به حرم، کیفیت ایستادن، تبرک جستن به قبر و یا ستون‏ها، منبر و ... می‏باشد.

صنعانی که از وهابیون می‏باشد می‏گوید: طواف قبور و تبرک و دست کشیدن یا لمس اعضای دیگر به قبور پیامبر و اهل‏بیت شرک است و این اعمال، مانند افعال جاهلیت برای بت‏ها می‏باشد.(1)

وهابی‏ها در نامه‏ای که به «شیخ الرکب المغربی» نوشتند، بیان کرده‏اند که:

جهت مطالعه کامل این مقاله به ادامه مطلب مراجعه کنید

خون آشام مردم زاهدان

مقدمه:

غروب ،نماز مغرب

پایان سوره حمد

آسمان از سرخی به سیاهی می رود.

دیوار و دلهای مسجد به عزای فاطمه سیاهپوش است.

ابتدای سوره توحید

بسم الله الرحمن  الرحیم

صدای انفجار

کتییبه های سیاه دیوار،سرخپوش شده اند.......

انفجار در مسجد علی بن ابی طالب(ع) شب شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) زاهدان....

ساعاتی پس از این انفجار سخنگوى گروهک تروریستی «جندالله» در تماس با شبكه تلویزیونى «العربیه» وابسته به خاندان سلطنتی سعودی اعلام کرد که این عملیات وحشیانه توسط یکی از اعضای این گروه صورت گرفته است. حال سوال این جا است که گروهک موسوم به جندالله چیست؟رهبر آن کیست وچرا دست به این اقدامات تروریستی می زند؟در این مقاله به این سوال پاسخ می دهیم:

عبدالمالک ریگی وگروهک موسوم به جندالله:

عبدالمالک ریگی رهبر گروه سلفی و افراطی وهابی به نام جنبش مقاومت ملی ایران (جندالله) است که در منطقه سیستان و بلوچستان به فعالیتهای تروریستی علیه شهروندان و نظام مشغول است. او احتمالا متولد سال 1358 است. وى  تحصیلات كلاسیك ندارد و خودش  را "خادم جندالله" مى  خواند و مسوول گروه تروریستى  جند الله است. بنا به گفته  خودش از سن نوزده سالگى  اسلحه به دست گرفته و به عملیات تروریستى  پرداخته  است.این گروه از سوی جمهوری اسلامی ایران و دولت پاکستان به عنوان یک «گروه تروریستی» شناخته شده است. از موارد تروریستی این گروه می توان به «قاچاق مواد مخدر، آدم ربایی و به شهات رساندن غیرنظامیان،علما و روحانیون شیعه یا سنی،نظامیان سپاه پاسداران و نیروی انتظامی »اشاره کرد. او  در مصاحبه با رادیو بلوچ، هدف اصلی خود را دفاع ازحقوق ملی و مذهبی قوم بلوچ و اهل سنت در استان سیستان و بلوچستان اعلام کرده است.

او در خاک پاکستان و  مناطقی که دولت پاکستان تسلط کمتری دارد فعال بوده و عملیات تروریستی را ساماندهی می کند.او از پشتیبانی مالی گروههای مالی و مدارس دینی وهابی برخی کشورهای عربی برخوردار است. 

زمینه های ایجاد و فعالیت سلفیون:

یکی از مسائل جدی در ایجاد این گروه، فقر شدید در استان به همراه بیسوادی و فقر فرهنگی و اقتصادی است.وضعیت نابسامان اقتصادی،بیکاری و فقر باعث ایجاد زمینه های نارضایتی اجتماعی گردیده است

یکی از مسائل جدی در ایجاد این گروه، فقر شدید در استان به همراه بیسوادی و فقر فرهنگی و اقتصادی است.وضعیت نابسامان اقتصادی،بیکاری و فقر باعث ایجاد زمینه های نارضایتی اجتماعی گردیده است .بیکاری و فقر زمینه های ایجاد  و توسعه پدیده قاچاق مواد مخدر وسوخت را فراهم ساخته وساختار قبایلی این وضعیت را پیچیده تر کرده است.جغرافیای دینی منطقه نیز وحضور برادران اهل سنت زمینه سو استفاده دشمنان را فراهم کرده و نارضایتی تلقینی و تشدید شده را فراهم کرده است. با رشد مدارس اهل سنت كه توسط پاكستان و عربستان مورد حمایت  مالى  قرار مى  گرفت و اندیشه وهابى  و تشكیلات القاعده در آن قدرت داشت بخشی  از نارضایتى  هاى  اجتماعى  زیر پوشش  گرایشهای سلفی قرار  رفت.

این گرایشها برخلاف رویکرد واقعی مردم منطقه بود که قرون متمادی با برادران شیعه خود زندگی کرده بودند.رویکردهای وهابی محور با تزریق مالی موسسالت دینی سعودی که اسپانسرهای طالبان والقاعده بودند ،تشدید می شد.

جندالله،وهابیت و اهل سنت منطقه:

نوع فعالیت این  گروه نشان از امكانات پشتیبانى  گسترده اى  مى  دهد كه تاكنون در میان سایر گروههای مشابه ملاحظه نشده است. این امکانات نشانگر پشتیبانی مالی گسترده از این جریان توسط قدرتهای فرا منطقه ای و منطقه مانند سعودی ها،پاکستانیها،اماراتی ها و آمریکایی ها در برهه های زمانی مختلف هستند.  حتی  در  بسیارى  از عملیات مسلحانه این گروه، شیوه هاى  كار طرفداران القاعده و  الزرقاوى  در عراق، به شكل گسترده اى  تقلید مى  شود.بر

اساس آنچه تا كنون به دست آمده است، محل آموزش نیروهاى  تروریست  "جندالله" در پاكستان است. آموزش ها به زبان فارسى  و انگلیسى  صورت مى  گیرد و  اكثر افراد مانند نیروهاى  الزرقاوى  و بسیارى  از جریانهاى  وابسته به القاعده براى  عملیات پول مى  گیرند و باید مدارك انجام عملیات، مانند فیلم و عكس را  تحویل بدهند تا پول شان را دریافت كنند.ریگى و گروهش، كه خود را مدافع مطالبات اهل سنت بلوچستان مى  نامند اگرچه اهل سنت بلوچستان با این ادعا موافق نیستند.برای مثال درباره حادثه انفجار اخیر مولوی عبدالحمید اسماعیل زهی امام جمعه مسجد مكی اهل سنت زاهدان درخطبه‌های دیروز نماز جمعه گفته بود: عده‌ای وحشی و از خدا بی‌خبر با هتك حرمت خانه خدا، انفجار بمب و كشتار نمازگزاران مسلمان قصد ایجاد ناامنی دارند اما ما در كنار برادران شیعه ایستاده‌ایم و اجازه ناامنی و ایجاد تفرقه را به این افراد وحشی نمی‌دهیم.

جنایات گروهک ریگی:

غیر از انفجار اخیر  مسجد علی بن ابی طالب(ع) یکی از جنایات مهم این تروریستها حادثه تاسوکی است.این گروه تروریستی با لباس مأموران انتظامی و نظامی در منطقه تاسوکی، ایستگاه ایست و بازرسی ایجادکرده و با متوقف ساختن خودروهای حامل مسئولان محلی و مردم عادی، سرنشینان آنها را پیاده و تعدادی را در همان منطقه بصورت دست بسته به گلوله بستند و شماری را به گروگان گرفتند.

اغلب قربانیان افراد معمولی بوده‌اند که برای تعطیلات آخر هفته و ایام عید در حال مسافرت بودند. در این حمله تعدادی نوجوانان دانش آموز سیزده و چهارده ساله نیز به قتل رسیدند.غیر از این جنایات می توان به تعداد زیادی ترور روحانی،سپاهی،گروگانگیری وشرارت اشاره کرد.

جندالله و  جهان غرب:

ریگی از شبكه اینترنت و همچنین از رسانه هاى   گروهى  تلویزیونى  و رادیویى  عمدتأ وابسته به سلطنت طلبان، در انعكاس خبر  عملیات و طرح دیدگاهایش استفاده مى  كند. از دیگر رسانه های مرتبط با جندالله ،مجله الکترونیک روزآنلاین است که توانست مصاحبه ای تلفنی با ریگی انجام دهد ولحنی همدردانه با آنها داشته باشد وحتی با گروگانهای ایرانی او نیز مصاحبه تلفنی انجام داد.

 تلویزیون ماهواره ای  صدای آمریکا، در سال 1386با عبدالمالک ریگی، تروریست متواری با عنوان رهبر جنبش مقاومت مردمی ایران! گفتگو کرد.

منابع مالی ریگی:

یکی از منابع جدی مالی این گروهک قاچاق مواد مخدر است.او حتی در مصاحبه های خود با رسانه های وابسته به جهان  غرب،هرگز از اینكه قاچاق یكى  از مشاغل آنهاست انكار نكرده است. گروه ریگى  قصد دارد با گروگان گیری  در منطقه  فضاى  بازى  براى خودش ایجاد كند تا هم از طریق فروش گروگان، هم قاچاق در منطقه، هم باج گیرى  از قاچاقچیان و هم از طریق كمك هاى  مالى  دولتهاى  خارجى مانند پاکستان،سعودی و ...  قدرت و ثروت كسب كند و در نهایت خود را به منطقه تحمیل كند.

نتیجه گیری:

گروهک ریگی هم اکنون به چند دلیل عمده برای نا امنی در ایران فعال شده است.اولین دلیل ،نزدیکی زمان انتخابات است که این گروهک می کوشد با القای نامنی ،زمینه مساعد روانی را در منطقه از بین ببرد.مساله دوم ،سرکشی دربرابر فعالیتهای اخیر سپاه ونیروی انتظامی در منطقه است.اخیرا سپاه پاسداران امنیت منطقه شرق را برعهده گرفته  ونظم دهی را در این منطقه پی گیری می کند.هم چنین می دانید که اخیزا اجلاس سران ایران، پاکستان و افغانستان در تهران برای مبارزه با افراطگرایی سلفی وقاچاق مواد مخدر در تهران برگزار شد. این گروهک که از یک آبشخور با القاعده و طالبان سیراب می شوند در واقع به ایران برای همکاری با آین دو کشور در مهار طالبان و القاعده که مار در آستین پاکستان و برخی کشورهای عربی بوده  است.هشدار می دهند.اما نکته مهم در این حادثه آن است که اهل سنت وشیعیان منطقه در دام این گروهک تروریستی نیافتاده زمینه جنگ قومی وفرقه ای را بنا بر فرموده مقام معظم رهبری فراهم نسازند.هم چنین می بایست بنا به فرموده ایشان مباشران ومسببان این جنایت در پنجه عدالت گرفتار آیند.

اختلاف شیعه و وهابیان در عبادت

در مقاله قبل گفتیم که مهمترین اختلاف بین وهابیت و سایر مسلمانان، علی الخصوص شیعه، در باب توحید و شرک است. یعنی این که وهابیت دیگر فرقه‎ها را به بهانه مشرک بودن می‎کوبد و تخریب می‎کند و به آنها اعتراض دارد. وهابیت که یک مسلک است و در واقع سیاسی است اعمال فرقه‎های مختلف سنی و شیعه را نشات گرفته از شرک می‎داند.

گفتیم که توحید به چند دسته تقسیم می‎شود که مهمترین آنها در دیدگاه وهابیت، توحید در عبادت است. اصل بر این است که همه مسلمانان، توحید در عبادت را قبول دارند و کسی در آن مخالفتی ندارد. اگر گروه معتزله در توحید افعالی اختلاف نظر دارند و یا گروه اشاعره در توحید صفات با معتزله مخالفند ولی تمام فرقه‎ها و مذاهب اسلامی در توحید در عبادت وحدت نظر دارند و هیچ مسلمانی نمی‎تواند این اصل را منکر شود و اگر اختلافی هم دیده می‎شود مربوط به مصادیق است. چرا که مسلمانان به واقعیت معنای عبادت پی نبرده‎اند، پس در مفهوم آن دچار مشکل شده و حکم به شرک می‎دهند.

برخی از اعمال در نظر عده‎ای از مسلمانان عبادت است و همان اعمال در نظر طوایف دیگری از مسلمین، تکریم و تعظیم تعریف می‎شود. در واقع هر چه اختلاف وجود دارد در مصادیق است. پس اینجاست که ضرورت فهمیدن معنای عبادت، الزامی به نظر می‎آید.

عبادت چیست؟ 

عبادت در زبان عرب معادل پرستش در زبان فارسی است. و همانطور که معنای پرستش در زبان فارسی مشخص است، لفظ عبادت هم معنای مشخصی دارد ولی برخی به اشتباه رفته و معانی دیگری برای آن ذکر کرده‎اند که به اختصار به آنها می‎پردازیم.

الف- عبادت؛ خضوع و تذلل

در کتاب‎های لغت، عبادت به معنای خضوع و اظهار تذلل آمده است. چنین معنایی نمی‎تواند معنای صحیح و دقیقی از عبادت ارائه دهد. زیرا:

- اگر عبادت با خضوع و تذلل مترادف باشد در جهان نمی‎توان کسی را موحد معرفی کرد چرا که بشر فطرتا در برابر کمال مادی و معنوی انسان‎های بالاتر و برتر، خاضع و خاشع می‎شود. مانند فرزند در برابر والدین، شاگرد در مقابل استاد، عاشق در مقابل معشوق و ... .

- خداوند در قرآن کریم به انسان امر می‎کند که بال‎های ذلت و تواضع را در برابر پدر و مادر پهن نماید.(1) آیا می‎توان گفت که این کار فرزند، یعنی عبادت والدین؟!

ب- عبادت؛ خضوع بی نهایت

برخی از مفسرین آمدند تا نقص معنی عبادت از ناحیه اهل لغت را جبران کنند که البته ایشان نیز به اشتباه رفتند و معنی آنها نیز عاری نقص نبود چرا که گفته‎اند: "عبادت، خضوع بی نهایت در احساس کمال و عظمت است!"

اگر این معنا صحیح باشد فرمان خدا به ملائک برای سجده به آدم چگونه توجیه می‎شود؟! "آنگاه که به ملائک فرمود: بر آدم سجده کنید، همگان سجده کردند جز ابلیس ." (2)

چرا که سجده در مقابل موجودی، از مصادیق ذلت و اظهار خضوع بی نهایت است. اگر چنین کاری نشانه عبادت باشد، باید ملائک فرمانبر خدا را ، مشرک، و شیطان را عصیانگر را، موحد دانست!

این کتاب، کتاب جالبیه و توصیه می‌کنم، حتما اون رو گیر بیارید و مطالعه کنید. خب، خیلی جاده خاکی نریم؛ خلاصه این محمد بن عبدالوهاب از کثیف‌ترین و فاسدترین افراد دوره‌ی خودش بوده (رجوع بشه به کتاب مستر همفر). البته این رو هم باید متذکر بشم که ریشه‌ی اصلی وهابیت به شخصی به نام «ابن تیمیه» برمی‌گرده.

حالا، ممکنه این سوال براتون پیش بیاد که تا الان که بحث سرِ «محمد بن عبدالوهاب» بوده، پس سر و کله‌ی «ابن تییمیه» از کجا پیدا شد؟ و اصلا اون کیه؟ و از چه جهنم دره‌ای پیداش شده؟ بد نیست یه مختصری هم از «ابن تیمیه» بدونیم. اسم کاملش اینه «ابوالعباس احمد بن عبدالحلیم» معروف به «ابن تیمیه» از علمای حنبلی، مسقّط (سَقط شده) به سال 728 قمری، که به دلیل انحرافاتی که داشت، علمای اسلام اون رو فاسق و کافر معرفی کردند و قضات شافعی و حنبلی و حنفی و مالکی، اونو محکوم کرده و کتباً به فاسد بودنش رای و فتوی دادند. بعد از اینکه سال 728 تو زندان شام به دَرَک واصل شد، شاگردش «ابن القیّم» راه اونو ادامه داد ولی کم‌کم کمرنگ شده و به دست فراموشی سپرده شد؛ تا اینکه سر و کله‌ی این «محمد بن عبدالوهاب» پیدا شد و با کمک دولت آل سعود و بخصوص اهالی نجد، و با همدستی بریتانیا (انگلیس) شروع به ترویج این مذهب جعلی و ساختگی کرد که البته پدر و برادرش و علمای شیعه، کتابهایی در ردّ عقاید «محمد بن عبدالوهاب» نوشتند و منتشر کردند.

اختلافاتی که بین ما و وهابی‌ها هست، خیلی زیاده که البته یک به یک اونا رو مطرح کرده و راجع بهشون بحث می‌کنیم. مثلا بیشترین تهمتی که به شیعه می‌زنند، تهمت شرکه. اونا ما رو مشرک مدونن. چرا؟ برای اینکه ما در مقابل قبور اولیاء خدا مانند پیامبر گرامی اسلام حضرت محمد صلی الله علیه و آله و ائمه دین علیهم السلام، تعظیم می‌کنیم. اونا این تعظیم و تکریم رو با عبادت و پرستش عوضی گرفتند و به همین دلیل تهمت شرک می‌زنند.